એક વ્યક્તિને સરકારી નોકરી મળે છે, પણ ફી ૧ કરોડ બાળકો પાસેથી વસૂલવામાં આવે છે.જો તમે નોકરીઓ આપી શકતા નથી, તો તમે બેરોજગારોને પૈસા કેમ પાછા નથી આપતા? સરકાર વિદ્યાર્થીઓના પૈસાથી પોતાનો ખર્ચ કેમ ઉઠાવી રહી છે? શું તમે રાઘવ ચઢ્ઢાના વિચારો સાથે સહમત છો?
સરકારી નોકરી ફક્ત એક જ વ્યક્તિને મળે છે… પણ કરોડોનો ખર્ચ થાય છે?આ પ્રશ્ન તમને ચોંકાવી દેશે… વ્યદર વર્ષે લાખો અને કરોડો યુવાનો અરજીઓ ભરે છે. દરેક ફોર્મમાં ફી… આશાઓ…… અને સપના હોય છે.પરંતુ કેટલાને નોકરી મળે છે? ફક્ત થોડા હજાર… અથવા ક્યારેક તેનાથી પણ ઓછી.બાકીના યુવાનોનું શું?જેઓ વર્ષોથી તૈયારી કરે છે…
કોચિંગ, ભાડું, પુસ્તકો, ફોર્મ ફી – બધું જ પાછળ ખર્ચ કરો.જો સરકાર પૂરતી જગ્યાઓ ભરી શકતી નથી, તો શું ઉમેદવારોની ફી પરત કરવા વિશે ચર્ચા ન થવી જોઈએ?શું આ સિસ્ટમ યુવાનો સાથે ન્યાય કરી રહી છે?કે પછી સિસ્ટમ ફક્ત પૈસા લઈને સપનાઓને નકારી રહી છે?રાઘવ ચઢ્ઢાએ ઉઠાવેલો પ્રશ્ન…શું તે દરેક વિદ્યાર્થીના હૃદયનો અવાજ છે?શું તમને લાગે છે કે ફી સિસ્ટમ બદલવી જોઈએ કે નહીં? કૃપા કરીને ટિપ્પણીઓમાં તમારો અભિપ્રાય આપો.
રાઘવ ચઢ્ઢાના વિચારો એવા યુવાનોનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે જેઓ આર્થિક રીતે નબળા છે અને મોંઘી પરીક્ષા ફી ભરી શકતા નથી. તાર્કિક રીતે જોઈએ તો, પરીક્ષાના આયોજનનો ખર્ચ મોટો હોય છે, પરંતુ જ્યારે લાખો વિદ્યાર્થીઓ ફોર્મ ભરે છે ત્યારે સરકાર પાસે જંગી રકમ જમા થાય છે. જો સરકાર આ પ્રક્રિયામાં નફો કરે અથવા નિષ્ફળ ગયેલા વિદ્યાર્થીઓના પૈસાનો ઉપયોગ અન્યત્ર કરે, તો તે નૈતિક રીતે ચર્ચાનો વિષય બને જ છે.
