મુંબઈની મહિલા શિક્ષિકાનો કિસ્સો હજુ ઠંડો પડ્યો ન હતો કે મહારાષ્ટ્રની હવામાં બીજી એક હૃદયદ્રાવક ચીસ ગુંજી ઉઠી. અને આ વખતે આ ચીસ પુણેથી આવી હતી. એક વસાહતમાંથી જેને પોશ કહેવાય છે. પણ તે રાત્રે એ જ વસાહત કોઈ ડરામણી જાળથી ઓછી ન હતી,
૨૫ વર્ષની એક મહિલા જે એક ખાનગી કંપનીમાં કામ કરે છે. સાંજે ૭:૩૦ વાગ્યે તે ઘરે એકલી હતી અને દરવાજો ખખડાવ્યો. એક કુરિયર બોય દરવાજા પર ઉભો હતો. પણ તે કોઈ સામાન લાવ્યો ન હતો કે કોઈ ડિલિવરી પણ નહોતી કરી. તે ક્રૂરતા લઈને આવ્યો હતો. તે ભય લઈને આવ્યો હતો જે કેમેરામાં કેદ પણ થઈ ગયો.
બુધવારે સાંજે લગભગ 7:30 વાગ્યે, જ્યારે છોકરી ઘરમાં એકલી હતી, ત્યારે આરોપી ડિલિવરી એજન્ટ હોવાનો દાવો કરીને તેના દરવાજા પર પહોંચ્યો. જ્યારે છોકરીએ કહ્યું કે તેના નામે કોઈ કુરિયર નથી, ત્યારે આરોપીએ તેના માટે સહી કરવાનું બહાનું બનાવ્યું અને છોકરીએ દરવાજો ખોલતાની સાથે જ, જાનવર તેના ચહેરા પર સ્પ્રે કરી દીધો,
પીડિતા કંઈ સમજે તે પહેલાં જ આરોપીએ તેના પર હુમલો કર્યો. તેણે બળાત્કારનો ગુનો કર્યો. તેણે તેની સાથે બળાત્કાર કર્યો અને વાત અહીં પૂરી ન થઈ. આગળ સાંભળો. ક્રૂરતાની આ ઘટના પછી, આરોપીએ જતા પહેલા પીડિતાના મોબાઇલમાંથી સેલ્ફી લીધી. બસ,તે અહીં જ અટક્યો નહીં. તેણે સેલ્ફી નીચે લખ્યું કે તે પાછો આવશે. તેણે ધમકી પણ આપી કે જો છોકરીએ કોઈને કહ્યું તો તે તેના ફોટા સોશિયલ મીડિયા પર વાયરલ કરી દેશે.
આ ફક્ત શબ્દો નહોતા. આ એક બર્બર માનસિકતાની ધમકી હતી. બલ્કે આ ઘટના પણ પ્રશ્નો ઉભા કરે છે,આપણી ઉચ્ચ સુરક્ષા સોસાયટીઓની વાસ્તવિકતા શું છે? શું ફક્ત નામના જ રક્ષકો છે? શું આપણે યુનિફોર્મ પહેરેલા દરેક વ્યક્તિ પર આંધળો વિશ્વાસ કરીએ છીએ? કોડવાના આ પોસ્ટ સોસાયટીમાં સ્થાપિત સીસીટીવી કેમેરા હવે પુણે પોલીસની સૌથી મોટી આશા છે. પોલીસને શંકા છે કે આરોપી પીડિતાને પહેલાથી જ ઓળખતો હતો,પ્રશ્ન એ પણ ઊભો થાય છે કે શું તેણે રેકી કરી હતી? શું સમાજની સુરક્ષા ફક્ત યુનિફોર્મ પૂરતી મર્યાદિત હતી?
આ ઘટનાએ ઘણા પ્રશ્નો ઉભા કર્યા છે. શું આપણો સમાજ ખરેખર સુરક્ષિત છે? શું હવે દરેક ડોરબેલ પાછળના દરેક ડિલિવરી બોયને શંકાની નજરે જોવામાં આવશે?પોલીસે IPC ની કલમ 64, 77 અને 351 હેઠળ કેસ નોંધ્યો છે. આરોપીનો ચહેરો CCTV માં કેદ થયો છે. શોધ ચાલુ છે. પરંતુ જ્યાં સુધી આવા ક્રૂર લોકોને સજા નહીં મળે ત્યાં સુધી દરેક છોકરીના દરવાજા પર ભયનો આ ખટખટાવ વારંવાર થતો રહેશે. DCP રાજકુમાર શિંદેએ કહ્યું,રિપોર્ટ અનુસાર, આરોપીનો ચહેરો કેમેરામાં કેદ થઈ ગયો છે અને એવી શંકા છે કે તેણે પહેલાથી જ રેકી કરી હતી અથવા કદાચ તે પીડિતાને પહેલાથી ઓળખતો હતો. ઘટનાના 1 કલાક પછી છોકરી ભાનમાં આવી હોવાથી સ્પ્રેમાં કોઈ નશીલા રસાયણ હતું કે કેમ તેની પણ તપાસ કરવામાં આવી રહી છે.
આ ઘટના ફક્ત ફોજદારી કેસ નથી,તેના બદલે, તે સમાજમાં રહેલા ભય તરફ ઈશારો કરે છે જ્યાં ગુનેગારો પહેલા કરતાં વધુ આત્મવિશ્વાસ અને તૈયારી સાથે ગુનાઓ કરી રહ્યા છે. છોકરી એકલી હોવા છતાં, ટેકસેવી હોવા છતાં અથવા પોસ્ટ કોલોનીમાં રહેતી હોવા છતાં, તે સુરક્ષિત ન હતી. આ એટલું જ નહીં,આ ફક્ત પોલીસ માટે જ નહીં પરંતુ સમગ્ર સમાજ માટે ચેતવણી છે. શું હવે આપણે દરેક દરવાજા પર ટકોરા મારવા પર શંકા કરવી પડશે? શું આપણે દરેક કુરિયર બોય કે ડિલિવરી એજન્ટને શંકાની નજરે જોવાની જરૂર છે? અને સૌથી મહત્વપૂર્ણ પ્રશ્ન એ છે કે,
શું આપણી સ્ત્રીઓ, આપણા ઘરો અને આપણી વસાહતો ખરેખર સુરક્ષિત છે? પુણેમાં બનેલી આ ઘટનાએ ફરી એકવાર આપણને વિચારવા મજબૂર કરી દીધા છે કે સુરક્ષા ફક્ત કેમેરા અને દરવાજાથી જ આવતી નથી,સુરક્ષા સતર્કતા, સતર્કતા અને કાયદાના ડરથી આવે છે જે આજના ગુનેગારોમાં લગભગ ગાયબ થઈ રહ્યો છે. પોલીસ તપાસ ચાલી રહી છે. પરંતુ જ્યાં સુધી આરોપીને સજા ન થાય ત્યાં સુધી સમાજનો વિશ્વાસ પુનઃસ્થાપિત થઈ શકશે નહીં. આ બાબતે તમારો શું અભિપ્રાય છે? અમને ટિપ્પણી વિભાગમાં જણાવો.
