અમદાવાદની દીકરી અને તેના ઘરડા માં બાપ સાથે કેનેડામાં બનેલી આ સત્ય ઘટના, જાણીને ધ્રુજી ઉઠશો.

કર્મોનું ફળ મળવું જરૂરી હતું મારા પુત્ર અને પુત્ર વધુએ પેટ્રોલ પુરાવાના બહાને મને હાઈવે પર છોડી દીધી અને ઘર વેચવા ચાલ્યા ગયા પરંતુ જ્યારે રજિસ્ટ્રીના દિવસે હું પાછી ફરી ત્યારે વકીલની એક વાત સાંભળીને તેમના વસૂડી ગયા તે એક અશુભ બપોર હતી હાઈવે પર થયેલા તે ભયાનક અક્ષમાતનો પડગો હજુ પણ સુમિત્રા દેવીના કાનમાં સન્નાટાની જેમ ગુંજી રહ્યો હતો સામે તેમના ના પતિ રામનાથજીનો પાર્થિવદેહ આંગણામાં સફેદ ચાદરથી ઢંકાયેલો પડ્યો હતો. અગરબત્તીની સુગંધ આખા ઘરમાં ફેલાયેલી હતી જે વાતાવરણને વધુ ગમગીન બનાવી રહી હતી.

સુમિત્રા દેવી જેમના કપાળ પર ઈજાની હળવી પટ્ટી બાંધેલી હતી પોતાના પતિના ઓશિકે બેઠા હતા તે રોઈ રહ્યા ન હતા. તેમની આંખોનું પાણી જાણે સુકાઈ ગયું હતું. તે બસ એક પથ્થરની મૂર્તિની જેમ ટકટકી લગાવીને તે સફેદ ચાદરને જોઈ રહ્યા હતા તેમને વિશ્વાસ જ નહોતો થઈ રહ્યો કે જે માણસ સાથે તે સવારે હસતા રમતા તેથી યાત્રા માટે નીકળ્યા હતા હવે તે ક્યારેય નહીં ઉઠે અકસ્માતમાં સુમિત્રા દેવીને એક સરડો પણ પડ્યો ન હતો જાણે મોતે તેમને જાણી જોઈને છોડી દીધા હોય કદાચ એવી બદનસીબી જોવા માટે જે મોત કરતા પણ વધુ ખરાબ હતી

આખા ઘરમાં સગા સબંધીઓની આવન જાવન લાગી હતી જેવા જ કોઈ નવા મહેમાન આવતા સુમિત્રાજીના બંને પુત્રો અમિત અને સુમિત તથા પુત્ર વધુ અરિયા અને પ્રિયા દાંધો ધૂંધ રોવા લાગતા અમિત જોર જોરથી છાતી પૂરતા ઓ પપ્પા આ શું થઈ ગયું પપ્પા અમને અનાથ કરીને ચાલ્યા ગયા તમે હવે અમારું શું થશે પરંતુ જેવા જ મહેમાનો સાથ આપીને આગળ વધતા આંસુઓનો સલાબ અચાનક સુકાઈ જતો અસલી રમત તો આંસુઓની પાછળ ચાલી રહી હતી રસોડા પાસે ઉભા રહીને અમિત અને સુમિતની આંખોમાં પિતાના જવાનું દુઃખ ઓછું અને તિજોરીની ચાવીની ચિંતા વધુ હતી સુમિત ધીમા અવાજે પૈયા પપ્પાનું વોલેટ મળ્યું શું તેમાં એટીએમ કાર્ડ અને આઈડી હતા હોસ્પિટલ વાળાએ સામાન્ય થેલી આપી હતી ચેક કર્યું તમે અમિત આછું લુચતા આકળાઈને હા વોલેટ તો મળી ગયું પણ ફોનની સ્ક્રીન તૂટી ગઈ છે.

ખબર નહીં પાસવર્ડ શું હતો બધી બેંક ટીટે તેમાં જ હતી હવે વકીલ સાથે વાત કરવી પડશે જલ્દી નહિતર બિઝનેસના લેવડ દેવડમાં તકલીફ આવશે પેલી બાજુ પુત્ર વધુ રિયા અને પ્રિયા મહેમાનો માટે ચા બનાવવાના બાને રસોડામાં હતી તેમના ચહેરા પર દુઃખનો નાકાબ હતો પણ જીભ પર ઝેર રિયા ચાહ ગાળતા હે ભગવાન પપ્પાજી ચાલ્યા ગયા બહુ દુઃખ થયું પણ જુઓ તો ખરા માજીને સરડો પણ ના આવ્યો ભગવાન પણ હજી બીસામ કરે છે જે કમાવા વાળો હતો તેને ઉપાડી લીધો અને જે હવે પલંગ પર પડીને સેવા કરાવશે તેને છોડી દીધો પ્રિયા નાક સિક્કોતા ધીમે બોલી દીધી કોઈ સાંભળી લેશે પણ વાત તો સાચી છે હવે પપ્પાજી નથી તો એમનો ખર્ચો અને નખરા કોણ ઉપાડશે આપણા તો પોતાના ખર્ચા પૂરા નથી થતા ઉપરથી અક્ષમાત પછી જો આ બીમાર પડી ગયા તો હોસ્પિટલનું બિલ કોણ ભરશે સુમિત્રા દેવી બહેરા બનીને સબ જોઈ રહ્યા હતા તેમના કાન હજુ પણ તે જ હતા પુત્રોની ફુસફુસાટ અને વહુઓની દબાયેલી વાતો તેમના સુધી પહોંચી રહી હતી તે જોઈ રહ્યા હતા કે સુમિત વારંવાર પિતાની અલમારી તરફ જોઈ રહ્યો હતો જ્યાં કેસ રાખેલું હોતું હતું અમિત વારંવાર વકીલને ફોન લગાડવાનો પ્રયાસ કરી રહ્યો હતો. સુમિત્રા દેવીએ ધ્રુજતા હાથે રામનાથજીના ઠંડા પડી ગયેલા હાથને સ્પર્શ કર્યો.

મને હી મન રામનાથજી તમે તો ચાલ્યા ગયા લોકો કહી રહ્યા છે કે હું નસીબદાર છું કે બચી ગઈ પણ તેમને શું ખબર અસલી બદનસીબ તો હું છું તમે તો એકવાર મર્યા પણ હવે મારે આ પોતાનાઓની વચ્ચે રોજ મરવું પડશે. માથમના તે સોરમાં સુમિત્રા દેવીને પહેલીવાર પોતાના ઘરની દીવાલોમાં તિરાડો દેખાવા લાગી હતી. પિતાની ચિતા હજુ બળી પણ નહોતી અને બાળકોની આંખોમાં ભાગલાની આગ સળકી ચૂકી હતી. મિત્રો કહાની છેલ્લા સુધી જોજો અને વિડીયો લાઈક કરી ચેનલ સબ્સ્ક્રાઇબ કરી દો. પિતા રામનાથજીની 13માની વિધિઓ પૂરી થઈ ચૂકી હતી ઘરના આંગણામાંથી ટેન્ટ ઉખડી રહ્યા હતા અને મહેમાનો વિદાય થઈ રહ્યા હતા રામનાથજીની તસ્વીર પર ચડેલી ફૂલોની માળા હજુ કરમાઈ પણ નહોતી પરંતુ પુત્રોના સબરનો બાંધ તૂટી ચૂક્યો હતો મહેમાનોના જતા આજ ઘરનો મુખ્ય દરવાજો બંધ થયો અને ડ્રોઈંગ રૂમનું વાતાવરણ એક જ ક્ષણમાં શોક સભામાંથી વ્યાપારિક બેઠકમાં સતલાઈ ગયું અમિત અને સુમિતે વકીલ મિસ્ટર વર્માને પહેલાથી જ બોલાવી રાખ્યા હતા.

સુમિત્રા દેવી ખૂણામાં એક ખુરશી પર સંકોચાઈને બેઠા હતા જાણે તે ઘરનો ભાગ નહીં પરંતુ કોઈ જૂનું ફર્નિચર હોય વકીલે ફાઈલ ખોલી જતી કે અમિત મોટો પુત્ર ટેબલ પર હાથ મારતા બોલ્યો વરમા અંકલ સીધા મુદ્દા પર આવીએ છીએ પપ્પા નથી રહ્યા હવે બિઝનેસ અને ઘરનો ફેસલો આજે જ થવો જોઈએ હું મોટો છું અને છેલ્લા પાંચ વર્ષથી પપ્પા સાથે ફેક્ટરી હું જ સંભાળી રહ્યો છું તો ફેક્ટરી પર મારો પૂરો હક બને છે આ સાંભળતા જ સુમિત ભડકી ગયો સુમિત બૂમો પાડતા વાહ ભૈયા ફેક્ટરી તમે રાખી લેશો કારણ કે તમે મોટા છો અને હું શું કરીશ ઉછું રસ્તા પર સિંગદાણા વેચ પપ્પા સાથે દુકાને ગલ્લા પર ઊભું બેસતો હતો જો ફેક્ટરી તમારી છે તો શહેરવાળી બંને દુકાનો અને આ વડી બહુ પારજુત ઘર મારું હશે અમિત બોલ્યો મગજ ખરાબ છે તારું આ ઘરત્ર 3 કરોડનું છે અને દુકાનોબે કરોડની તારે બધું જોઈએ છે .

હું તને ઉપરનો ફ્લોર આપી શકું છું નીચેનો મારો રહેશે અને તે જૂની સ્વિફ્ટ કાર તું રાખી લે બંને ભાઈઓમાં ગાળાગાળી શરૂ થઈ ગઈ તું છે તને શરમ નથી આવતી દિવાલો જે ક્યારેક રામનાથજીના હાસ્યથી ગુંતી હતી આજે પોતાના જ બાળકોને ની ગાળથી ધ્રુજી રહી હતી. સુમિત્રા દેવી પોતાની આંખો સામે પોતાના પરિવારના ટુકડા થતા જોઈ રહ્યા હતા. એક પુત્ર ફેક્ટરી ખેંચી રહ્યો હતો. બીજો દુકાન, ઘર, ગાડી, બેંક બેલેન્સ બધાની વહેંચણી થઈ ગઈ. એકે એક ચમચી અને ખુરશી સુધીનો હિસાબ લગાવી લેવાયો. વકીલ મિસ્ટર વર્માએ ચશ્મા ઠીક કર્યા અને એક ઊંડો શ્વાસ લીધો. તેમણે સુમિત્રા દેવી તરફ જોયું જે શૂન્યમાં તાકી રહ્યા હતા. વકીલ બોલ્યા, જુઓ બાળકો મિલકતની વહેંચણી તો તમે કરી લીધી. ફેક્ટરી દુકાનો સુમિતનું ઘર અડધું અડધું પણ એક જરૂરી સવાલ હજુ બાકી છે બધા ચૂપ થઈ ગયા વકીલે પૂછ્યું સુમિત્રા ભાભી કોના હિસ્સામાં રહેશે? તેમનું ધ્યાન કોણ રાખશે?

જેવો આ સવાલ હવામાં તણાયો આખા રૂમમાં મોહત જેવો સન્નાટો છવાઈ ગયો એ પુત્ર હમણાં ફેક્ટરી મારી દુકાન મારી બૂમો પાડી રહ્યા હતા તેમના મોહ પર તાળા લાગી ગયા તેઓ નજરો ચોરાવવા લાગ્યા કોઈ પણ માં મારી કહેવા તૈયાર ન હતું સન્નાટાને તોડતા મોટી બહુ રિયાએ પોતાની સાડુને પલ્લું ઠીક કર્યો અને બહુ રૂખા પણાથી બોલી વકીલ સાહેબ જુઓ અમિતને ફેક્ટરી મળી છે એનો અર્થ એ નથી કે અમે માજીને રાખી શકીએ છીએ અમારો જે નવો ફ્લેટ શહેરમાં બની રહ્યો છે તે ટુબીએચકે છે તેમાં એક રૂમ અમારો છે અને એક પુત્રનો માજી માટે ત્યાં જગ્યા જ નથી અમે તો વેસે પણ મોર્ડર્ન લાઈફ જીવીએ છીએ માજી ત્યાં એડજસ્ટ નહીં કરી શકે સુમિત્રા દેવીએ આહાહત થઈને મોટી વહુ તરફ જોયું એ જ વહુને તેમણે પોતાની દીકરી માનીને બહુ દેખાઈમાં પોતાના કંગન આપ્યા હતા ત્યારે નાનું વહુ પ્રિયા બોલી અને તેની વાત રૈયા કરતાં પણ વધુ વાગે તેવી હતી અને મારી તરફ તો જુઓ પણ નહીં મારા બે નાના બાળકો છે આખો દિવસ તેમની પોટી શું શું સાફ કરું કે માજીની સેવા સાંભળ્યું છે અક્ષમાત પછીથી આ ગુમસુમ રહે છે કાલે સવારે બીમાર પડી ગયા તો ભાઈ મારા પાસે એટલો ટાઈમ નથી કે હું હોસ્પિટલના ચક્કર કાપું સુમિતની કમાણી દુકાનોથી એમ પણ ઓછી છે અમે એમનો ખર્ચો નથી ઉપાડી શકતા આ બધી વાતો સાંભળીને પુત્રોએ પોતાની પત્નીઓને ચૂપ ન કરાવી પરંતુ તેમની ની હામાં હા મિલાવી. સુમિત્રા દેવીને અનુભવાયું કે ટેબલ પર રાખેલા કાચના ગ્લાસની કિંમત કદાચ તેમના કરતાં વધુ હતી. કારણ કે તેના માટે પણ લડાઈ થઈ હતી પણ તેમના માટે બધા પાછા હઠી રહ્યા હતા. અંતમાં વકીલે ભારે મનથી એક શરમનાક સમાધાન કરાવ્યું ઠીક છે .

એક કામ કરીએ છીએ. માકું એકની તો છે નહીં 15 દિવસના મોટા ઘરે રોટલી ખાશે અને 15 દિવસ સુમિતના ઘરે ખર્ચો પણ અડધો અડધો વેચાશે. સુમિત બોલ્યો હા આ ઠીક છે પણ 15 તારીખની રાત્રે જ હું એમને તમારા ઘરે છોડી જઈશ 16મી સવારે મારા ઘરનો નાસ્તો નહીં કરે સુમિત્રા દેવી ઊભા થયા તેમના પગ ધ્રુજી રહ્યા હતા તેમણે વકીલ તરફ જોયું અને એક ફીકી મુસ્કાન સાથે બોલ્યા વર્માભાઈ રહેવા દો વસીયતમાં સોફા ખુરશી અને અલમારી તો લખી દીધી રામનાથજીએ બસ માં લખવાનું ભૂલી ગયા જો લખી દેત કે આ ડોશી ક્યાં ખૂનામાં પડી રહેશે તો આજે મારા બાળકોને આટલું કષ્ટ ન થાત તે પોતાના રૂમ તરફ વધી ગયા એ જાણતા કે હવે આ ઘરની માલિકણ નહીં પરંતુ એક પાર્સલ બની ચૂક્યા છે જેને દર 15 દિવસમાં અહીથી ત્યાં ફેંકવામાં આવશે. તે 15 દિવસની વહેચણી સુમિત્રા દેવી માટે કોઈ જેલની સજાતી કમ ન હતી. મિત્રો કહાની છેલ્લા સુધી જોજો અને વિડીયો લાઈક કરી ચેનલ સબ્સ્ક્રાઇબ કરી દો. દર મહિનાની 15 અને 30 તારીખે તેમને પોતાનો નાનો એવો થેલો સમેટવો પડતો હતો. તેમના પોતાના જ પુત્રો તેમને દરવાજા પર એવા છોડીને આવતા જ્યારે કોઈ કચરો ફેંકીને આવતું હોય. મોટા પુત્ર અમિતના ઘરમાં આલીશાન બેડરૂમ હતો મહેમાનો માટે મગફલી ગાથલા હતા પરંતુ માં માટે જગ્યા બની ડ્રોઈંગ રૂમનો તે જૂનો સોફો જેની સ્ક્રીમ નીકળી ચૂકી હતી અમિત કહેતો માં કમર સીધી કરીને ઊંઘ્યા કરો એમ પણ ગરડા શરીરને વધુ ગાદડલાની ટેવ ન પાડવી જોઈએ સુમિત્રા દેવી આખી રાત તે ત્રાસા મેળા સોફા પર પડખા ફેરવતા તેમની હાડકાનો દુખાવો રાત પર તેમને ઊંઘવા ન દેતો પણ તેમની શિશકારીઓ દબાવવા માટે તે પોતાનો પલ્લું મોમાં ઠૂછી લેતા હતા વહુઓ પણ કમ ન હતી મોટી વહુ સવારનું વધેલું ખાવાનું જે ફ્રીજમાં પડ્યા પડ્યા કડક થઈ જતું રાત્રે સુમિત્રા દેવી સામે મૂકી દેતી સુમિત્રા દેવી ધીમેથી બહુ રોટલી બહુ કડક છે.

થોડી દાળ ગરમ કરી આપીશ રિયા ચિલ્લાતા અહી કોઈ હોટલ નથી ચાલી રહી માજી અમિત દિનરાત ફેક્ટરીમાં લોહી બાળે છે ત્યારે જઈને આ લોટ આવે છે ખાવાનો હોય તો ખાવ નહિતર ભૂખ્યા સુઈ જાવ એમ પણ આખો દિવસ બેસી રહો છો ભૂખ લાગે છે કેવી રીતે તમને જ્યારે ક્યારેક સુમિત્રા દેવી પોતાના પતિ રામ રામનાથજીની તસ્વીર જોઈને રોવા લાગતા તો નાનો પુત્ર અકળાઈને પાસે આવતો અને બોલતો પપ્પા તો ચાલ્યા ગયા પણ તમને અમારા ગળાની ફાસ બનાવી ગયા રોજનું એ જ રોવા દવાનું કેમ નથી સમજતા કે તમારા જીવતા રહેવાથી અમારું બજેટ બગડી રહ્યું છે અત્યાચારનું સૌથી વિભસ્સરૂપ ત્યારે સામે આવ્યું ત્યારે એક રાત્રે સુમિત્રા દેવીની તબિયત બગડી ગઈ તેમને ભયંકર જાડા થઈ ગયા શરીર એટલું નબળું હતું કે તે વોશરૂમ સુધી ન પહોંચી શક્યા અને તેમનો બિસ્તર તથા કપડા ગંધા થઈ ગયાસવા સવારે જ્યારે નાની વહુ પ્રિયાએ આ જોયું તો તેને આખું ઘર માથે લીધું. પ્રિયા બોલી છી કેટલી ગંદી ડોશી છે જાણી જોઈને કર્યું છે આ બધું જેથી મને હેરાન કરી શકે. સુમિત જુઓ પોતાની માનો તમાશો સુમિતે પોતાની માને સહારો આપવાને બદલે દૂરણાથી પોતાનું મુહ ફેરવી લીધું.

પ્રિયાએ સુમિત્રા દેવીને હાથ પણ ન લગાડ્યો. તે તેમને ઢસડીને બાથરૂમ પાસે લઈ ગઈ અને બગીચાવાળો પાણીનો ઠંડો પાઈપ ખોલી દીધો. ઠંડી હવાઓની વચ્ચે તે બરફીલું પાણી સુમિત્રા દેવીના ધ્રુજતા શરીર પર પડી રહ્યું હતું તે થરથર કાંપી રહ્યા હતા દાંત ભાગી રહ્યા હતા પણ પ્રિયા પાઈપ તાકીને ઊભી ગાળો આપી રહી હતી સાફ કર જાતે હું તારા ગંદા કપડા નથી અડવાની કાળમુખી સવાર સવારમાં મારો મૂડ ખરાબ કરી દીધો સુમિત્રા દેવી વિવસ અવસ્થામાં તે ઠંડા ભોઇતલિયા પર પડ્યા કાંપી રહ્યા હતા અને તેમના પોતાના પુત્રો રૂમની અંદર બેસીને નાસ્તો કરી રહ્યા હતા કોઈના દિલમાં એટલી મમતા ન જાગી કે પોતાની માને એક ટુવાલ જ પકડાવી દીધી તે બપોરે બંને ભાઈ ઘરના ધાબા પર ઊભા રહીને સિગારેટ પીર્યા હતા.

અમિત સુમિત હવે પાણી માથા ઉપરથી જઈ રહ્યું છે આ વારનવાર બીમાર પડતી રહે છે વહુઓ પાગલ થઈ રહી છે રિયા કહી રહી છે કે જો આઈ રહી તો તે પિયર જતી રહેશે સુમિત બોલ્યો એ જ હાલ મારો પણ છે ભૈયા પ્રિયા તો એમની પાસે જવા પણ નથી માંગતી આ ડોશી આપણા બસની નથી આપણે કંઈક એવું કરવું પડશે કે સાપ પણ મરી જાય અને લાકડી પણ ન તૂટે અમિતે ધુમાડો છોડતા સુમિતની આંખોમાં જોયું તે આંખોમાં ભાઈનો પ્રેમ નહીં પરંતુ એક કાવતરું હતું અમિત બોલ્યો એક રસ્તો છે એમને ક્યાંક દૂર છોડી આવીએ કહી દેશું કે માં ખોવાઈ ગઈ ના રહેશે વાંસ ના વાગશે વાંસળી સુમિત્રા દેવી જે નીચે બારી પાસે બેસી પોતાની ભીની સાડી સુખી રહ્યા હતા તેમને ઉપરથી આવતા પોતાના પુત્રોના અવાજો સાંભળી લીધા તેમની આંખોમાંથી આંસુ પડવાના બંધ થઈ ગયા તે સમજી ગયા હતા કે જે કૂખથી તેમને આ બંનેને જન્મ આપ્યો હતો હવે એ જ કૂખ તેમને ગળી જવાની તૈયારી કરી રહી છે.

તે રાત્રે ઘરમાં એક અજીબ શાંતિ હતી સુમિત્રા દેવી પોતાના જૂના સોફા પર બેઠા હતા જ્યારે અમિત અને સુમિત તેની પાસે આવ્યા તેમના ચહેરા પર એક બનાવટી ચમક હતી જેને સુમિત્રા દેવીએ પોતાની ભૂલી નજરોથી બદલાવ સમજી લીધો અમિતે સુમિત્રા દેવી પાસે બેસીને તેમના ડિંચર સ્પર્શ કર્યા અને બોલ્યો માં અમે વિચાર્યું છે કે બહુ દિવસ થઈ ગયા તમને ઘરમાં ગુંગળાયેલા પિતાજીના ગયા પછી તમે બહુ એકલા થઈ ગયા છો કાલે સવારે અમે બધા હરિદ્વાર જઈ રહ્યા છીએ ગંગા સ્નાન કરીશું ત્યાં તમારું મન લાગશે સુમિત્રા દેવીની ઘર આંખોમાં ચમક આવી ગઈ તેમને લાગ્યું કે કદાચ તેમની તપસ્યા રંગ લાવી અને તેમના પુત્રોનું દિલ પીગળી ગયું સુમિત્રાદેવી ગદગદ થઈને સાચે બેટા હરિદ્વાર તમારા પિતા હંમેશા કહેતા હતા કે ગડપણમાં ગંગા કિનારે સમય વિતાવીશું તમે લોકો સાચે મને લઈ જશો સુમિતે મુસ્કુરાઈને માથું લાવ્યું પણ તે મુસ્કાન પાછળ એક કસાઈની ક્રુરતા છુપાયેલી હતી. સુમિત્રા દેવીએ પોતાની ફાટેલી પોટલીમાં પોતાના પતિની એક તસ્વીર અને બે જોડી કપડા એવી રીતે રાખ્યા જાણે કોઈ નાનું બાળક પિકનિક પર જઈ રહ્યું હોય બીજી રાત્રે જ્યારે દુનિયા ઊંઘી રહી હતી બંને બાઈઓએ માને ગાડીમાં બેસાડ્યા વહુઓ બારીમાંથી જોઈ રહી હતી તેમના ચહેરા પર એક ગંદી જીતની મુસ્કાન હતી ગાડી શહેરની રોશની છોડીને અંધારા હાઈવે પર દોડવા લાગી રસ્તા પર સુમિત્રા દેવી ખુશ થઈને હરિદ્વારની વાતો કરતા રહ્યા પરંતુ બંને ભાઈ પથ્થરની જેમ ચૂપ હતા સવારના આશરે ત્રણ વાગ્યા હતા ચારે તરફ સન્નાટો હતો અને ઘાટા જંગલો વચ્ચે એક તૂટેલો ફૂટેલો સુમશાન હાઈવે ડાબો આવ્યો ગાડી ડાબા પાસે રોકાઈ અમિતે માને નીચે ઉતાર્યા માં એક બાંકડા પર બેસ સુમિતને જોરથી તરસ લાગી છે અને ગાડીમાં પેટ્રોલ પણ ઓછું છે અમે જરા આગળ વળાંકથી પેટ્રોલ પુરાવીને આવીએ છીએ.

તું અહીં જ બેસજે ક્યાંય હસતી નહીં સુમિત્રા દેવીએ પોતાના પુત્રના ચહેરાને સ્પર્શો સુમિત્રા દેવી બોલ્યા બેટા અંધારું બહુ છે જલ્દી આવજો મને ડર લાગે છે સુમિત રૂખાપણાથી ડર કેવો માં બસ 10 મિનિટની વાત છે અમે હમણાં આવ્યા ગાડી સ્ટાર્ટ થઈ અને ધૂળ ઉડાડતી અંધારામાં ઓજલ થઈ ગઈ સુમિત્રા દેવી ત્યાં એક તૂટેલા બાખડા પર પોતાની પોટલી છાતીએ લગાવીને બેસી ગયા એક કલાક વીત્યો બે કલાક વીત્યા સુરજનું પહેલું કિરણ નીકળવાનું હતું હાઈવે પર મોટી મોટી ગાડીઓ તેજ રફતારથી પસાર થઈ રહી હતી પણ તે સફેદ કાર પાછી ન ફરી ડાબાવાળો પોતાની દુકાન ખોલી રહ્યો હતો તેને ઘરડી સ્ત્રીને ત્યાં એકલી બેઠેલી જોઈ ડાબાવાળો બોલ્યો માઈ કોના સાથે આવ્યા છો? ક્યારના બેઠા છો સુમિત્રા દેવી ધ્રુજતા અવાજે બોલ્યા મારા પુત્રો આવ્યા છે બેટા પેટ્રોલ પુરાવા ગયા છે હમણાં જ આવતા હશે. મિત્રો કહાની છેલ્લા સુધી જોજો. જબરજસ્ત ટ્વિસ્ટ આવશે વિડીયો લાઈક કરી ચેનલ સબ્સ્ક્રાઇબ કરી દો. બપોર ઢળી ગઈ પછી શાંત થઈ ગઈ ધાબાવાળાને બધું સમજાઈ ગયું હતું. તેને દયા ખાઈને એક રોટલી આપી પણ સુમિત્રા દેવીના ગળામાંથી નિવાળો ન ઉતર્યો.

તે વારંવાર રસ્તા તરફ જોતા દરેક આવતી સફેદ કારને જોઈને ઊભા થઈ જતા અને પછી માયુસ થઈને બેસી જતા જ્યારે બીજી રાત શરૂ થઈ સુમિત્રા દેવીની આંખો તે વળાંક પર જામી હતી જ્યાંથી કાર ગઈ હતી દરેક આવતી તેજ રોશનીને જોઈને તેમનું દિલ જોરથી ધડકવા લાગતું ત્યાં આવી ગયા મારો અમિત આવી ગયો પરંતુ દરેક ગાડી ધૂળ ઉડાડતી પાસેથી પસાર થઈ જતી જ્યારે પોરનું પહેલું કિરણ ફૂટ્યું ત્યાં સુધીમાં સુમિત્રા દેવીનું કાળજું બેસી જવા લાગ્યું હતું ડાબાના માલિકે જ્યારે પોતાની દુકાન ખોલી અને તે ગરડી સ્ત્રીની આંખોમાં બે પના દશ જોઈ તો તે સમજી ગયો ડાબાવાળો ફરી બોલ્યો માઈ તે નહીં આવે શહેરવાળા અવારનવાર અહી આવીને પોતાના વડીલો કે પાળેલા કૂતરાઓને છોડી જાય છે તું સમજી કેમ નથી રહી ડાબાવાળાની વાત સાંભળતા જ સુમિત્રા દેવીના ભીતર જાણે કઈ તૂટી ગયું તે બે તિસા રસ્તા પર દોડ્યા અમિત સુમિત બેટા રોકાઈ જાવ હું ઈચ્છું તે પાગલોને જેમ હાઇવેની વચ્ચોવચ ભાગવા લાગ્યા તે જ રફતાર ટ્રક હોન વગાડતા તેમની બગલમાંથી પસાર થઈ રહ્યા હતા તે તેજ હવાના જોખાથી તેમને જૂની સુતરા સાડી ફાટીને તેમના પગમાં ફસાઈ રહી હતી પણ તેમને મોતનો ડર હતો ન વાગવાનો અમિત મને પાછી લઈ ચાલ બેટા હું વાયદો કરું છું હવે ક્યારે રોટલી નહીં માગું

હું ઘરના કોઈ ખૂણામાં પડી રહીશ તમારા બાળકોના કપડાં ધોઈ આપીશ કરીશ પણ મને અહીં ન છોડો મને અંધારાથી બહુ ડર લાગે છે બેટા ભાગતા ભાગતા સુમિત્રા દેવીનો પગ રસ્તાના ડિવાઇડર સાથે અથડાયો અને તે મોના ભેર કાંકરા પથ્થરવાળી જમીન પર જઈ પડ્યા તેમના ઢીંચણ છોલાઈ ગયા આ લોહીની ધા અસાડીને લાલ કરવા લાગી તેમની હથેળીઓ છોલાઈ ચૂકી હતી પણ દર્દનો અહેસાસ જાણે મરી ચૂક્યો હતો. તે ઉઠવાનો પ્રયાસ કરતા અને ફરી પડી જતા રસ્તા કિનારે પડેલો અણીધાર પથ્થર તેમના કપાળ પર વાગ્યો જેથી તેમની આંખો આગળ ધૂધ છવાઈ ગઈ તે ત્યાં જ ધૂલમાં બેસીને પોતાની પોટલીને છાતીએ લગાવીને વિલાપ કરવા લાગ્યા તે પોટલી જેમાં તેમના પતિની તસ્વીર હતી હવે તેમનો એકમાત્ર સહારો હતી રામનાથજી જુઓને તમારા લાડકા મને ક્યાં છોડી ગયા શું આજ દિવસ માટે આપણે તેમને આપણું લોહી પીવડાવીને મોટા કર્યા હતા તે રોઈ રહ્યા હતા ત્યારે શાંતિ આશ્રમની એમ્બ્યુલન્સ ત્યાંથી પસ પસાર થઈ તે બાબાજી સંચાલકે જોયું કે ધૂળ અને લોહીથી ખરડાયેલી ઘરડી સ્ત્રી રસ્તા કિનારે પડી પોતાની જાસ સાથે વાતો કરી રહી છે. તેની આંખોની પૂતળીઓ જામી ચૂકી હતી. બાબાજીએ તેમને સારો આપીને ઊભા કર્યા. સુમિત્રા દેવીએ તેમના તરફ જોયું પણ તેમને કોઈ માણસ નહોતા દેખાઈ રહ્યો. તેમનું મગજ તે આખરી ક્ષણમાં જામી ગયું હતું.

જ્યારે તેમના પુત્રોએ તેમનાથી જૂઠું બોલ્યું હતું. બાબાજી બોલ્યા માઈ કોણ છો તું ક્યાંથી આવી છો સુમિત્રા દેવી બિલકુલ સપાટ અને ડરાવનારા અવાજમાં એ એ પેટ્રોલ પુરાવવા ગયા છે હમણાં આવતા જશે પેટ્રોલ પેટ્રોલ ખતમ થઈ ગયું છે ને બાબાજીની આંખોમાં આંસુ આવી ગયા તેમણે જોયું કે આ સ્ત્રીનું શરીર તો જીવતું છે પણ આના આત્માનું ખૂન થઈ ચૂક્યું છે તે પોતાની યાદશક્તિ અને પોતાના સંબંધોની ઓળખ ત્યાં હાઈવેની ધૂળમાં છોડી આવ્યા હતા એમ્બ્યુલન્સમાં બેસતી વખતે સુમિત્રા દેવીએ છેલ્લીવાર પાછળ ફરીને તે રસ્તાને જોયો તે ક્ષણે તેમની આંખોમાં એક અજીબ શાંતિ છવાઈ ગઈ હવે ત્યાં ન કોઈ રાહ હતી ન કોઈ અપેક્ષા જે સુમિત્રા દેવીએ બાળકોને ઉછેરવા માટે પોતાની ખુશીઓ કુરબાન કરી હતી તે સુમિત્રા દેવી તે અંધારા હાઈવે પર મરી ચૂક્યા હતા હવે જે આશ્રમ જઈ રહ્યા હતા તે ફક્ત એક અનામ બેસારા હતા તેમનો સંસાર હવે શૂન્ય થઈ ચૂક્યો હતો ધીરે ધીરે છ મહિના વીતી ચૂક્યા હતા હવેલીના તે જૂના સ્ટોર રૂમમાં હવે ધૂળ જામી હતી અને ઘરના આંગણામાં સુમિત્રા દેવીની યાદો પણ હવે ધૂધળી થઈ ચૂકી હતી પુત્ર પુત્રોએ સમાજને બતાવવા માટે વર્તમાન પત્રમાં એક નાની જાહેરાત છપાવી દીધી હતી કે અમીરમાં હરિદ્વારમાં ખોવાઈ ગઈ છે અને પોલીસમાં જૂઠી રિપોર્ટ નોંધાવીને પોતાનો પલ્લો જાળી લીધો હતો. અમિત અને સુમિત હવે આઝાદ હતા પરંતુ તેમની કિસ્મત આઝાદ નહોતી અમિત અને સુમિત જે પોતાને બહુ મોટા વેપારી સમજતા હતા પિતાના છાયડા વગર વિખેરાઈ ચૂક્યા હતા ફેક્ટરી ખોટમાં હતી અને દુકાનો પર કરજ વધી ગયું હતું .

બંને ભાઈઓએ મળીને એક ફેસલો કર્યો કે હવેલી વેચી દો પછી મિત્રો શહેરના એક મોટા બિલ્ડર ખન્ના સાહેબ સાથે સોદો નક્કી થયો વડીલો પારજીત હવેલીની કિંમતપાંચ કરોડ લગાવવામાં આવી અમિત અને સુમિતની આંખોમાં માં ફરીથી એ જ ચમક હતી જે પિતાના 13માના દિવસે હતી. તેમને લાગી રહ્યું હતું કે માને રસ્તામાંથી હટાવીને તેમને પોતાના માર્ગને સૌથી મોટો પથ્થર હટાવી દીધો છે. હવેલીના એ જ ડ્રોઈંગ રૂમમાં જ્યાં માંને ધિકારવામાં આવ્યા હતા. આજે મોગી શરાબ અને કબાબ પીરસાઈ રહ્યા હતા. બિલ્ડર ખન્ના સાહેબે પોતાના વકીલ સાથે આવ્યા હતા. ટેબલ પર કાગળો ફેલાયેલા હતા અને બગલમાં બ્રીફકેસ રાખેલું હતું જેમાં બાનાની ભારેખમ રકમ હતી અમિતે મુસ્કુરાઈને પોતાની મૂગી પેન ઉઠાવી અમિત સુમિત આ હતી આપણા બધા દુઃખ ખતમ આપાંચ કરોડ મળતા જ અમે શહેરના સૌથી પોષ વિસ્તારમાં શિફ્ટ થઈ જઈશું મારી યાદ અપાવનારી આ જૂની હવેલીની જાન છૂટશે સુમિત બોલ્યો સાચું કહી રહ્યા છો ભૈયા બસ તમે સહી કરો પછી હું કરું છું જેવા આજ અમિત કાગળ પર પેન ચલાવવાનો હતો ખન્ના સાહેબના વકીલ જે બહુ બારીકાઈથી ફાઈલ ચેક કરી રહ્યા હતા.

અચાનક બોલ્યા રોકાવો અમિતજી તમે આ સહી નથી કરી શકતા રૂમમાં સન્નાટો છવાઈ ગયો અમિત અને સુમિતનો હાથ હવામાં આજ રોકાઈ ગયો અમિત હેરાનીથી બોલ્યો કેમ શું થયું બધા પેપર્સ તો ઠીક છે પપ્પાનું ડેટ સર્ટિફિકેટ છે માના ગુમ થવાનો રિપોર્ટ છે અમિત તો વારસદાર છીએ વકીલ બોલ્યો ના તમે વારસદાર જરૂર છો પરંતુ આ મિલકતના માલિક નથી અમિત અને સુમિત એકબીજાનું મોત આખવા લાગ્યા મિત્રો હજી કહાની બાકી છે છેલ્લા સુધી જોજો વિડીયોડિયો લાઈક કરીને ચેનલ સબ્સ્ક્રાઇબ કરી દો હવે જબરજસ્ત વકીલે ફાઈલમાંથી એક જૂનો પીળો કાગળ નીકાળતા મિસ્ટર રામનાથ બહુ દૂરદર્શી માણસ હતા મરવાના બરાબર એક વર્ષ પહેલા તેમને એક ગિફ્ટ રીડ રજિસ્ટર કરાવી હતી આ ડીડ મુજબ તેમને જીવતે જીવવા હવેલી ફેક્ટરી અને શહેરની બંને દુકાનો પોતાની પત્ની સુમિત્રા દેવીના નામે ખરીદી હતી. સુમિત તોતલાતા બોલ્યો પણ પપ્પાએ એમને કઈ ન બતાવ્યું અને માં તો હવે છે જ નહીં તે તો લાભતા છે વકીલ સપાટ અવાજમાં રામનાથજીએ વસીયતના અંતમાં એક નોટ લખી હતી તેમણે લખ્યું હતું મને મારા પુત્રોની દાનત પર શંકા છે તેઓ લાલચું છે અને મારા મોત પછી મારી પત્નીને બેસારા છોડી શકે છે એટલા માટે હું મારી બધી મિલકત સુમિત્રાને શોભું છું જેથી તે કોઈની મોહતાજ ન રહે કાનૂન સુમિત્રા દેવી આ મિલકતને એકમાત્રને અંતિમ માલિક છે તેમની હાજરી અને તેમની સહી વગર તમે આ ઘણી એક ઈટ પણ નથી વેચી શકતા. બિલ્ડર ખંદા સાહેબે પોતાનું બ્રીફ કેસ બંધ કર્યું અને ઊભા થઈ ગયા. બિલ્ડર બોલ્યો મિસ્ટર અમિત જ્યાં સુધી તમારી માં નથી મળી જતી.

આ સોદો રદ સમજવામાં આવે મને વિવાદિત પ્રોપર્ટીમાં કોઈ રસ નથી. બિલ્ડર અને તેનો વકીલ બહાર નીકળી ગયા. અમિત અને સુમિત એ જ સોફા પર ઢળી પડ્યા ત્યાં ક્યારેક તેમની માં બેસતી હતી. જેપાંચ કરોડ તેમના હાથમાં આવવાના હતા તે હવે ધુમાડાની જેમ ઉડી ચૂક્યા હતા. અમિત પાગલોની જેમ ચીસ પાડવા લાગ્યો. તે ડોશીએ મરતા મરતા પણ અમને બરબાદ કરી દીધા હવે તેને ક્યાં સુધીએ તે જીવતી પણ છે કે મરી ગઈ તેમને અંદાજો પણ નહોતો કે જે ડોશીને તેમણે રસ્તા પર મરવા છોડી હતી તે જ હવે તેમના વિનાશતું કારણ બનવાની હતી હવેલીની અંદર અમિત અને સુમિત માથું પકડીને બેઠા હતા બેંકના દેવાદાર ચક્કર કાપી રહ્યા હતા અને બહાર ઉભેલી એ જ પાંચ કરોડની હવેલી હવે તેમના માટે એક સુંદર જેલ બની ગઈ હતી જેને તે ચાઈને પણ વેચી નહોતા શકતા ત્યારે જ બહાર એક પોલીસની જીભ અને એક કાળી ચમચમાંથી લક્ઝરી કાર આવીને રોકાઈ સાહેબ યરનો અવાજ સાંભળીને બંને ભાઈઓ અને વહુઓ બહાર દોડી આવ્યા તેમને લાગ્યું કદાચ પોલીસ માને શોધી લાવી છે અને હવે તેઓ તેમની આગળી પકડીને રજિસ્ટ્રી ઓફિસ લઈ જશે કારનો દરવાજો જેવો જ ખુલ્યો પહેલા એક ખાખી વરદીવાળા પોલીસ ઓફિસર ઉતર્યા પછી શહેરના સૌથી મોટા સમાજસેવી અને અંતમાં ડિસ્ટ્રિક્ટ મેજિસ્ટ્રેટ સાહેબ નીચે આવ્યા.

પરંતુ શબની નજરો તે મહિલા પર હતી જે કારની પાછલી સીટ પરથી ઉતરી તે સુમિત્રા દેવી હતા પરંતુ હવે તેમના ચહેરા પર તે ડર અને કરચલીઓ વાળી બેબસી નહતી તેમણે સફેદ રેશમી સાડી પહેરી હતી માથા પર ગરિમા સાથે પલ્લું હતું અને આંખોમાં એક એવી ચીમક હતી જે અધર્મને ભસ્મ કરી દે અમિત અને સુમિત દોડીને સુમિત્રા દેવીના પગમાં પડી ગયા અમિત જૂઠા આંસુ વહાવતા બોલ્યો માં તમે ક્યાં ચાલ્યા ગયા હતા અમે પાગલોની જેમ તમને શોધી રહ્યા હતા તે ઢાબા પર અમે બસ પેટ્રોલ પુરાવવા ગયા અને જ્યારે પાછા ફર્યા તો તમે ત્યાં ન હતા અમને માફ કરી દો માં સુમિત બોલ્યો હા માં જુઓ તમારા વગર આ