જ્યારે અમે શાળામાં બાળકો હતા, ત્યારે અમારા શિક્ષકો અમને અમારા હસ્તાક્ષર સુધારવાનું કહેતા. જો અમારા હસ્તાક્ષર સારા હોત, તો અમને વધારાના ગુણ આપવામાં આવતા. અમે બધા તે વધારાના ગુણ માટે પ્રયત્ન કરતા. પરંતુ અમારા પ્રયત્નો ક્યારેય સફળ ન થયા, તેથી અમે હાર માની લેતા.
પરંતુ તે સમયે, અમે ક્યારેય કલ્પના પણ નહોતી કરી કે એવી ક્ષણ આવી શકે છે જ્યારે ફક્ત સારા હસ્તાક્ષરને કારણે અમારી સમસ્યાઓનો ઉકેલ આવી શકે છે. તમને પણ આ સાંભળીને આઘાત લાગશે. પરંતુ કાનપુરમાં કંઈક આવું જ બન્યું. ખરેખર શું થયું કે શિવાની, એક વિદ્યાર્થીની, ને એક કૌટુંબિક સમસ્યા હતી, અને તેના દાદા તેને જિલ્લા મેજિસ્ટ્રેટની ઑફિસમાં લાવ્યા. તેમણે સમસ્યા સમજાવી. શિવાનીએ અરજી લખી. “તમારી પાસે બાબાજીનો મસાલા છે. શુદ્ધ બાબાજીનો મસાલા. બાબાજીનો મસાલા બધા શુદ્ધ મસાલાનો રાજા બની ગયો છે.” જ્યારે જિલ્લા મેજિસ્ટ્રેટ જીતેન્દ્ર પ્રતાપ સિંહે અરજી જોઈ, ત્યારે તેમને વિશ્વાસ ન થયો. તેમણે પૂછ્યું કે તે ક્યાં ટાઇપ કરવામાં આવી હતી. તેમણે શોધ્યું કે તે ટાઇપ કરવામાં આવી ન હતી, પરંતુ તે તેમની પૌત્રી હતી જેણે તે લખી હતી. જિલ્લા મેજિસ્ટ્રેટ માનતા ન હતા.
જનતા દરબારમાં હાજર રહેલા અન્ય લોકોને પણ અરજી બતાવવાનું કહેવામાં આવ્યું હતું, પરંતુ બધાએ કહ્યું કે તે ટાઇપ કરેલી છે. ના, તે ટાઇપ કરેલી નહોતી; તે શિવાનીએ પોતે લખી હતી. આ જોઈને અને જાણીને બધા ચોંકી ગયા. અરજી જે રીતે લખવામાં આવી હતી તે કોઈ માણસ દ્વારા હાથથી લખાયેલી હોય તેવું લાગતું ન હતું, પરંતુ, તે ટાઇપરાઇટર પર ટાઇપ કરેલી હોય તેવું લાગતું હતું. ડીએમ તેના હસ્તાક્ષરથી એટલા ખુશ થયા કે તેમણે જાહેર કર્યું, “તમારું કામ ચોક્કસ પૂર્ણ થશે.” પરંતુ પહેલા, હું તમને કહી દઉં કે ડીએમએ તે હસ્તાક્ષર જોઈને શું કહ્યું. 7 એપ્રિલના રોજ જનતા દર્શનમાં મને એક અરજી રજૂ કરવામાં આવી હતી. અરજી પરની હસ્તાક્ષર મોતી જેવી સુંદર હતી. મેં અરજી લાવનાર વ્યક્તિને પૂછ્યું કે તે કોણે લખી છે. તેઓએ મને કહ્યું કે તે મારી પૌત્રી દ્વારા લખાયેલ છે. તો, આ હસ્તાક્ષર અવિશ્વસનીય લાગે છે. બિલકુલ. બે, તેમની પુત્રી, શિવાની, જે તેમની પૌત્રી છે, મને મળવા આવી છે અને મેં તેના વર્ગ કાર્યની જે નકલ જોઈ છે તે અદ્ભુત છે.
મેં આનાથી સારી હસ્તાક્ષર ક્યારેય જોઈ નથી, તેથી મેં તે છોકરીઓ સાથે વાત કરી, તેઓ ખૂબ જ પ્રતિભાશાળી છે, તેઓ સુલેખનમાં જઈ શકે છે, તેઓ કલાકાર બની શકે છે, તેથી જ [ગળું સાફ કરવાનો અવાજ] મેં તેમની સાથે વાત કરી અને એક ઉદાહરણ છે, જેમ કે એક ખૂબ જ સામાન્ય પરિવારની છોકરીએ કહ્યું કે તેની પાસે 3-4 રૂપિયાની પેન છે, પરંતુ તે આ રીતે લખી શકે છે, તે અવિશ્વસનીય છે પણ જીવનનો એક સકારાત્મક પાસું છે, હવે હસ્તાક્ષર ખૂબ સારા હતા, તેથી ચોક્કસપણે તે એવોર્ડને પાત્ર હતી અને આને ધ્યાનમાં રાખીને, શિવાનીને કલેક્ટર કચેરીમાં બોલાવવામાં આવે છે. ત્યાં તેણીને એવોર્ડ આપવામાં આવે છે અને તે પછી તે ખુશ પણ થાય છે. તો તે પોતાના અને તેના હસ્તાક્ષર વિશે શું કહે છે? હું તમને તે પણ કહેવા દઉં છું. મને અહીં ખાસ આમંત્રણ આપવામાં આવ્યું હતું અને તેનું સન્માન પણ કરવામાં આવ્યું હતું.
તેમણે મને શુભકામનાઓ પણ આપી અને મારા બાબા અરજી લાવતા અને હું તે લખતી, તેથી તેમણે મારું લખાણ જોયું, તેથી જ તમે તેને પહેલા ₹ ની પેનથી જોયું હતું, તમને બાળપણમાં તે હસ્તાક્ષર માટે કેટલાક ગુણ મળ્યા હશે કે નહીં, તે અમને ખબર નથી.પણ એ વાત ચોક્કસ છે કે એ હસ્તાક્ષરને કારણે, લાંબા સમયથી અટકેલા પરિવારનું કામ ચોક્કસપણે પૂર્ણ થવાનું છે અને તેથી જ કહેવાય છે કે જો હસ્તાક્ષર સારા હશે તો તમને ચોક્કસ વધારાના ગુણ મળશે, ભલે તમને ગુણ મળે કે ન મળે પણ ઓછામાં ઓછી તમારી સમસ્યાનો ઉકેલ ચોક્કસ આવશે.
