હરીશ એન્જિનિયર બનવાના સ્વપ્ન સાથે ચંદીગઢ ગયો. ત્યાં તેણે ચંદીગઢ યુનિવર્સિટીમાં પ્રવેશ મેળવ્યો. તેને ખબર નહોતી કે તે રાત્રે તેનું જીવન એક ક્ષણમાં સમાપ્ત થઈ જશે. યુવાનના સપના વાસ્તવિકતા બનતા પહેલા જ અદૃશ્ય થઈ જશે. તેને ખબર નહોતી કે તેણે 13 વર્ષ જીવતી લાશની જેમ વિતાવવા પડશે. જ્યારે તે પિતા અને માતા તેમના નાના પુત્રને આ સ્થિતિમાં લાચાર જોશે ત્યારે તેમને કેટલી લાચારીનો અનુભવ થશે? સાહેબ, બધું આ રીતે શરૂ થયું, 20 ઓગસ્ટ 2013 ના રોજ, તે ચંદીગઢ યુનિવર્સિટીમાં અભ્યાસ કરી રહ્યો હતો,
તે તેની ડિગ્રીનું છેલ્લું સેમેસ્ટર હતું, સિવિલ એન્જિનિયરિંગના ત્રણ DMC હતા, મેં તેમને DMC બતાવ્યું, તેઓએ તેને ડિપ્લોમાનું DMC બતાવ્યું, તેણે છ સેમેસ્ટર C મેળવ્યું, જે DMC છે, પછી અમને સાંજે 7:21 વાગ્યે ફોન આવ્યો, તેઓએ કહ્યું કે ઋષભ પડી ગયો છે, મેં કહ્યું કે ઋષભ પડી ગયો છે, મેં કહ્યું કે ઋષભ, તેઓ તેને પ્રેમથી ઋષ કહેતા હતા, તેનું નામ હરીશ રાણા છે, મેં કહ્યું કે મને સમજાયું નહીં, શું તમે કહો છો કે તમારો દીકરો છત પરથી પડી ગયો છે, મેં કહ્યું કે તે પડી ગયો છે, મેં કહ્યું કે તમે કોને ફોન કરી રહ્યા છો, તમે કહો છો કે હું તેનો મિત્ર છું, મેં કહ્યું કે તેનું નામ શું છે દીકરા, તેણે તેનું નામ પણ ત્યાં લખ્યું છે,
મેં FIR નોંધાવી હતી, તે પછી હું ઘરે આવ્યો, મેં મારી બહેન, દીદીને કહ્યું, અમારી સાથે આવું કંઈક થયું અને મેં તેમને કહ્યું કે આપણે ચંદીગઢ જઈ રહ્યા છીએ, પછી અમે બંને 2-2:30 વાગ્યે ચંદીગઢ પહોંચ્યા. કોઈ અમને હોસ્પિટલમાં લેવા આવ્યું, જેમ અમારા સગાંઓ આવે છે. બપોરે ૩:૦૦ વાગ્યે, અમે પીજીઆઈ ટ્રોમા સેન્ટર પહોંચ્યા. અમે ન્યુરોલોજીસ્ટ ડૉ. રાકેશને મળ્યા. તેમણે અમને પૂછ્યું નહીં. અમે તેમની સામે ઊભા રહ્યા. મેં કહ્યું, “સાહેબ, હું દર્દી છું.”તે બાળકનો પિતા છે. હું તમને કંઈક પૂછવા માંગતો હતો, બાળકો જે કંઈ પણ કહી રહ્યા હતા, તેમણે તે સીધું કહેવું જોઈતું હતું. તેઓ કહી રહ્યા હતા, મિત્ર, તે કેમ કૂદી પડ્યો? સારું, હું ચૂપ રહ્યો, ચૂપ રહ્યો, મેં કંઈ કહ્યું નહીં, હિંમત રાખો સાહેબ, એનો અર્થ એ છે કે માણસનો કેટલીક બાબતો પર કોઈ નિયંત્રણ નથી, તેણે પોતાની હિંમત રાખી, મારી હિંમત તૂટી ગઈ, ના ના, તમે હજુ પણ તમારી હિંમત રાખો, જુઓ, અમે હજુ પણ જોઈ રહ્યા છીએ, અમે કંઈક કરીએ છીએ
મેં મારી હિંમત જાળવી રાખી, મારી હિંમત તૂટી ગઈ. ના, ના, તું હજુ પણ તારી હિંમત રાખીશ. જુઓ, અમે હજુ પણ જોઈ રહ્યા છીએ, અમે બીજું કંઈ કરી શકતા નથી. ના, ના, એવું કંઈ નથી. હા, અમે તારા છીએ. પછી મારા મનમાં એક સંકલ્પ જાગ્યો, તે કેમ કૂદી પડશે? પછી અમે તેની પાસે ગયા. ગઈકાલે રાત્રે તેના પાંચ સીટી સ્કેન થયા. પછી અમે તેના શરીર પર અહીં ફિંગરપ્રિન્ટ્સ જોયા. અહીં ફિંગરપ્રિન્ટ્સ. આ વાદળી રંગનું હતું. એવું લાગતું હતું કે અહીં ચામાચીડિયા વાગ્યો છે, અને ચામાચીડિયા ત્યાં હતો. તેમાં કોઈ શંકા નથી કે આ દુનિયામાં માતાપિતાથી વધુ મહત્વનું કંઈ નથી. તેઓ કહે છે કે પિતા ક્યારેય વ્યક્ત કરી શકતા નથી કે તે તેના બાળકોને કેટલો પ્રેમ કરે છે. પરંતુ હરીશના પિતાના આંસુએ સ્પષ્ટપણે બતાવ્યું કે તેમણે શું સહન કર્યું હશે. તે માતાપિતા કેટલા મજબૂત હોવા જોઈએ,
જેમણે 13 વર્ષ સુધી પોતાના પુત્રનો જીવ બચાવવા માટે સંઘર્ષ કર્યો. અને હવે, કોર્ટે હરીશને ઈચ્છામૃત્યુ આપ્યું છે. પગની નળી દ્વારા તેને ખોરાક આપવાથી લઈને તેના શ્વાસને ટેકો આપવા સુધી, તે મશીનો પર નિર્ભર છે. તેર વર્ષ પહેલાં, હરીશ પીજીના ચોથા માળેથી પડી ગયો હતો. તેનું આખું શરીર લકવાગ્રસ્ત થઈ ગયું હતું, અને તે કોમામાં ગયો. ચાલો તમને જણાવીએ કે આ સમય દરમિયાન હરીશના માતાપિતાએ તેની કેવી રીતે સંભાળ રાખી હતી. હરીશને PEG ટ્યુબ દ્વારા ખોરાક આપવામાં આવ્યો હતો. ખોરાક પહોંચાડવા માટે તેના પેટમાં એક પાઇપ દાખલ કરવામાં આવી હતી. હરીશની સંભાળ રાખવા માટે અનેક મશીનોનો ઉપયોગ કરવામાં આવ્યો હતો. તેમાંથી એક ટ્રાન્સથોરાસિક ટ્યુબ હતી,
જે તેના શ્વાસનળી (સંગીત) માં છિદ્ર દ્વારા દાખલ કરવામાં આવી હતી જેથી શ્વાસ લેવામાં મદદ મળે અને તેના ફેફસામાં હવાનો પ્રવાહ સુનિશ્ચિત થાય. ત્યારબાદ શરીરમાં પાણી અને દબાણ સંતુલન જાળવવા માટે IV ડ્રિપ અને હાઇડ્રેશન સિસ્ટમનો ઉપયોગ કરવામાં આવ્યો હતો. પેલિએટિવ કેર (સંગીત) માં પથારીમાં ભીનાશ અટકાવવા માટે એર મેટ્રિસિસનો ઉપયોગ પણ સામેલ હતો. તેને મસૂરનું પાણી, પાતળું સૂપ, દૂધ, રસ અને બારીક પીસેલા દાળનો પ્રવાહી આહાર આપવામાં આવ્યો હતો. પોષણની ઉણપને રોકવા માટે, પ્રોટીન અને વિટામિન પાવડર પાણીમાં ઓગાળીને હરીશને આપવામાં આવ્યા હતા. બધી દવાઓ પણ પીસીને પાણીમાં ભેળવી દેવામાં આવી હતી અને પછી આ ટ્યુબ દ્વારા ખોરાકની નળી દ્વારા મોકલવામાં આવી હતી. હવે, ડોકટરોએ હરીશને કુદરતી પોષણ પૂરું પાડવાની પ્રક્રિયા શરૂ કરી દીધી છે. બ્રેજ
